กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
ณ อาณาจักรสิริวัชร อันเป็นอาณาจักรที่มั่งคั่งและงดงาม ปกครองโดยพระเจ้าวิโรจน์ชัย ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถและทรงเป็นที่รักของพสกนิกร
วันหนึ่ง มีนักปราชญ์ผู้หนึ่ง นามว่า 'ปัญญา' ได้เดินทางมายังอาณาจักรของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
ปัญญาเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้ และมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงทราบถึงกิตติศัพท์ของปัญญา จึงมีรับสั่งให้นำปัญญามาเข้าเฝ้า
"ท่านปัญญา ยินดีต้อนรับสู่สิริวัชร" พระเจ้าวิโรจน์ชัยตรัสด้วยรอยยิ้ม
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเป็นเกียรติยิ่งที่ได้เข้าเฝ้า"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงสนทนากับปัญญา
"ข้าได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานาน ข้าอยากจะขอคำปรึกษาจากท่าน"
ปัญญาขานรับ
"หากสิ่งใดที่ข้าพเจ้าสามารถช่วยเหลือได้ ยินดีเสมอพ่ะย่ะค่ะ"
ทั้งสองสนทนากันอย่างถูกคอ
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความรู้และความเฉลียวฉลาดของปัญญา
"ท่านปัญญา หากท่านประสงค์สิ่งใด ขอให้บอกข้า"
ปัญญาน้อมศีรษะ
"ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์สิ่งใดเป็นพิเศษพ่ะย่ะค่ะ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าอยากจะให้ท่านเป็นที่ปรึกษาของข้า"
ปัญญาลังเล
"แต่ว่า..."
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแย้ง
"ข้าเห็นว่า ท่านมีปัญญาญาณที่สามารถช่วยเหลืออาณาจักรของเราได้"
ปัญญากล่าว
"ฝ่าบาท ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์ตำแหน่งใดๆ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าจะยกย่องท่านให้เป็นมหาอำมาตย์"
ปัญญาส่ายหน้า
"ข้าพเจ้ามิได้ต้องการลาภยศสรรเสริญ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแปลกใจ
"เหตุใดเล่า?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้ามีความสุขกับการเรียนรู้ และแบ่งปันความรู้"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงพิจารณา
"หากท่านไม่ต้องการตำแหน่งเช่นนั้น แล้วท่านต้องการสิ่งใด?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้าเพียงต้องการพื้นที่เล็กๆ ในอาณาจักรของท่าน เพื่อตั้งเป็นสำนักเรียน"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงยิ้ม
"แน่นอน! ข้าจะให้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ"
ปัญญาได้ตั้งสำนักเรียนขึ้น และได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้คนมากมาย
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความไม่ติดในลาภยศของปัญญา
"ท่านปัญญา ท่านเป็นแบบอย่างที่ดี"
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเพียงทำในสิ่งที่ตนเองรัก"
ในที่สุด ปัญญาก็ได้กลายเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
แม้ว่าจะไม่ได้มีตำแหน่งสูงส่ง แต่เขาก็ได้ทำประโยชน์ให้แก่อาณาจักรอย่างมหาศาล
อาณาจักรสิริวัชรจึงเป็นอาณาจักรแห่งปัญญาและความเจริญรุ่งเรือง
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การไม่ยึดติดในลาภยศสรรเสริญ ย่อมนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง.
บารมีที่บำเพ็ญ: อุเบกขาบารมี, วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
35เอกนิบาตกุมารชาดก
กุมารชาดกณ ดินแดนชมพูทวีป อันรุ่มรวยด้วยพระพุทธศาสนา ณ เมืองสาวัตถี มีพราหมณ์ผู้หนึ่งนามว่าโชติปาละ ...
💡 การให้ทานย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ ถึงแม้จะลำบากเพียงใดก็ตาม การเสียสละเพื่อผู้อื่นย่อมได้รับผลบุญอันประเสริฐ
414สัตตกนิบาตสิวกชาดก (เรื่องพระพุทธเจ้าทรงเป็นนก)
สิวกชาดก (เรื่องพระพุทธเจ้าทรงเป็นนก) ณ แคว้นโกศลอันรุ่งเรือง ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว บนย...
💡 ความเสียสละเพื่อผู้อื่นที่เดือดร้อน แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต ย่อมเป็นสิ่งที่ประเสริฐและควรแก่การสรรเสริญ
190ทุกนิบาตมหิสชาดก (Mahisa Jataka)
มหิสชาดกครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ มีมหาวิทยาลัยอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง เป็นแหล่งรวมของเหล่าบัณฑิตแ...
💡 ความรู้ที่แท้จริงคือการนำไปประยุกต์ใช้ และเข้าใจถึงธรรมชาติของสิ่งต่างๆ ความอดทนและวิจารณญาณเป็นคุณสมบัติสำคัญของผู้นำ
127เอกนิบาตสุปัตตชาดก
สุปัตตชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อครั้งที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงบำเพ็ญบารมีอยู่ ณ ก...
💡 การทำบุญด้วยจิตอันบริสุทธิ์ แม้เพียงเล็กน้อย ก็สามารถก่อให้เกิดผลอันยิ่งใหญ่ได้ ความรักและความเมตตาเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงจิตใจ และเป็นพลังที่สามารถเอาชนะอุปสรรคทั้งปวงได้
240ทุกนิบาตปัฏฐกชาดก (ครั้งที่ 2)
ปัฏฐกชาดก (ครั้งที่ 2) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงมิถิลาอันรุ่งเรืองของแคว้นวิเทหะ พระโพธิสัตว์ทร...
💡 ความพยาบาทอาฆาตและความโลภย่อมนำมาซึ่งความเสื่อม
49เอกนิบาตมหาสุบินชาดก
มหาสุบินชาดก ในครั้งพุทธกาล พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงเล่าเรื่องมหาสุบินช...
💡 การมีปัญญาหยั่งรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า ย่อมทำให้เราเตรียมพร้อมรับมือกับความเปลี่ยนแปลง และสามารถนำพาตนเองและผู้อื่นไปสู่หนทางแห่งความดีงามได้. การตระหนักถึงความเสื่อมโทรมของโลก เป็นจุดเริ่มต้นของการค้นหาหนทางแห่งการพ้นทุกข์.
— Multiplex Ad —